Biegunka u psa to jedna z najczęstszych dolegliwości, z jakimi spotykają się opiekunowie. Powód bywa prosty: coś zjedzonego na spacerze, nowy przysmak, nagła zmiana karmy albo stres. Zdarza się jednak, że za luźnym stolcem kryje się infekcja, pasożyty, zapalenie jelit, zatrucie lub inny problem wymagający leczenia. Dlatego nie wystarczy odpowiedzieć sobie na pytanie, czy pies ma biegunkę. Trzeba też ocenić, jak bardzo źle się czuje.
Jeśli pies poza luźnym stolcem ma dobry humor, pije, nie wymiotuje i nie ma gorączki, można przez krótki czas go obserwować. Jeżeli jednak biegunka jest częsta, bardzo wodnista, zawiera krew albo towarzyszy jej apatia, ból brzucha lub wymioty, najlepiej nie czekać z kontaktem do weterynarza. Szczególnie szybko odwadniają się szczenięta oraz małe psy.
Najczęstsze przyczyny biegunki u psa
Psy mają duży talent do zjadania rzeczy, których nie powinny ruszać. To dlatego biegunka bywa tak powszechna. Warto jednak pamiętać, że nie każda przyczyna jest błaha.
Błąd żywieniowy i nagła zmiana diety
Tłuste resztki, zepsute jedzenie, zbyt dużo smakołyków albo gwałtowne przejście na nową karmę bardzo często kończą się rozwolnieniem. Dlatego nową dietę trzeba wprowadzać stopniowo. Nawet dobra karma może wywołać luźny stolec, jeśli zmiana jest za szybka.
Pasożyty, infekcje i stres
U szczeniąt częstą przyczyną są pasożyty, dlatego regularne odrobaczanie jest tak ważne. Biegunka może też towarzyszyć infekcjom wirusowym i bakteryjnym. U części psów silne emocje, podróż, hotel dla zwierząt albo długie rozłąki również kończą się problemem jelitowym.
Co można zrobić w domu?
Najważniejsze jest nawodnienie. Pies powinien mieć dostęp do świeżej wody przez cały czas. U niektórych zwierząt pomaga częstsze podawanie małych porcji jedzenia i przejście na lekkostrawną karmę weterynaryjną, ale to najlepiej skonsultować z lekarzem. Nie podawaj na własną rękę leków przeciwbiegunkowych dla ludzi. Mogą zaszkodzić albo zamaskować problem.
Obserwuj kał i ogólne samopoczucie
Zanotuj, ile razy pies oddał stolec, czy pojawiła się krew, śluz albo pasożyty i czy pies chce pić. Jeśli możesz, zachowaj próbkę kału do badania. To może znacznie przyspieszyć diagnostykę. Przy biegunce ważny jest też brzuch psa. Jeżeli jest napięty, bolesny i pies nie daje się dotknąć, trzeba działać szybciej.
Nie rób zbyt długiej głodówki
Dawniej często zalecano długie odstawienie jedzenia, ale dziś coraz częściej stawia się na ostrożne żywienie dostosowane do przypadku. U szczeniaka lub psa osłabionego długa głodówka może bardziej zaszkodzić niż pomóc. Dlatego najlepiej ustalić plan żywieniowy z gabinetem.
Kiedy biegunka u psa wymaga wizyty?
Wizyta jest konieczna, gdy biegunka trwa dłużej niż dobę, szybko się nasila, zawiera krew albo dołącza do niej gorączka, osłabienie, wymioty lub brak picia. Alarmowa jest też sytuacja, gdy pies ma biegunkę po zjedzeniu czegoś toksycznego lub podejrzewasz ciało obce. Nie warto czekać, jeśli rozwolnienie dotyczy szczeniaka, seniora lub psa z chorobą przewlekłą.
Pies z biegunką i silnym osłabieniem może wymagać kroplówki, leków przeciwwymiotnych, osłony przewodu pokarmowego albo badań krwi i kału. Im szybciej trafisz do lekarza, tym łatwiej uniknąć odwodnienia i pogorszenia stanu.
Najlepsze domowe postępowanie to nie eksperymentowanie, ale szybka ocena sytuacji. Jeśli pies ma tylko łagodny epizod i poza tym zachowuje się normalnie, można chwilę obserwować. Jeśli jednak objaw robi się intensywny albo pies wyraźnie słabnie, czas na weterynarza.